زمین صاحب یک قمر جدید شده! سیارکی کوچک که ...

با QQ8 آشنا شوید؛ سیارک کوچکی که به تازگی در دام گرانش زمین افتاده است؛ اما برای مدت زیادی کنارمان نخواهد ماند.

زمین یک قمر کوچک و تازه دارد؛ سنگی فضایی که به‌طور موقت به دام گرانش سیاره ما افتاده است. این جرم آسمانی بیش از حد به زمین نزدیک شده و در نتیجه، در مسیری مداری به دور سیاره ما قرار گرفته است.

قمر جدید زمین سیارکی کوچک است که با نام 2026 QQ8 شناخته می‌شود. در ابتدا ماهیت این جرم مشخص نبود؛ یعنی نمی‌دانستیم با جرمی طبیعی روبه‌رو هستیم یا زباله‌ای فضایی که بشر در منظومه شمسی رها کرده؛ اما اکنون می‌دانیم که این مهمان فضایی دوباره برای دیداری کوتاه بازگشته است.

قمر موقت و جدید زمین را نخستین‌بار کریستیان شارنتسکی، اخترشناس مجارستانی، در 20 اوت شناسایی کرد. این همدم کوچک قرار نیست مدت زیادی کنار زمین بماند و احتمالاً پس از حدود یک ماه، از گرانش سیاره ما می‌گریزد و سفر خود را به دور خورشید از سر می‌گیرد.

هفته گذشته، مرکز سیارک‌های کوچک اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی تأیید کرد که 2026 QQ8 منشأ طبیعی دارد. این سیارک در ماه آوریل به زمین نزدیک شد و در اول مه به نزدیک‌ترین فاصله خود رسید. در آن زمان، گرانش زمین آن را به دام انداخت. از آن زمان تاکنون، این سنگ فضایی کوچک با قطری حدود یک متر در مداری به دور سیاره ما می‌چرخد.

البته هیچ خطری از بابت برخورد قمر جدید با زمین وجود ندارد.

این سیارک پیش‌تر در 18 اوت، به فاصله 537هزار کیلومتری زمین رسید و قرار نیست بیشتر از این به سیاره ما نزدیک‌تر شود. این فاصله معادل حدود 0٫0038 واحد نجومی یا یک‌ونیم برابر فاصله زمین تا ماه است. در 13 دسامبر، درست پیش از آخرین وداع این قمر موقت، فاصله آن از زمین به یک میلیون و 352هزار کیلومتر خواهد رسید.

هیچ خطری از بابت برخورد قمر جدید با زمین وجود ندارد

مرکز سیارک‌های کوچک در اطلاعیه خود اعلام کرد: «محاسبات مداری نشان می‌دهند که این جرم به‌طور موقت در دام گرانش زمین افتاده است. هیچ ارتباطی میان آن و اجرام مصنوعی شناخته‌شده پیدا نشده است. انجام مشاهدات بیشتر و مطالعات دینامیکی درباره این جرم قویاً توصیه می‌شود.»

مطالعه چنین اجرامی اهمیت زیادی دارد؛ زیرا فرصتی برای بررسی دقیق سیارک‌های نزدیک به زمین فراهم می‌کند. این بررسی‌ها می‌توانند اطلاعات ارزشمندی درباره شکل‌گیری منظومه شمسی در اختیار دانشمندان بگذارند و حتی به دفاع سیاره‌ای کمک کنند؛ به‌ویژه درصورتی‌که برخی از این اجرام بیش از حد به زمین نزدیک شوند.

منبع: نسکالو